Sadece görsem yine iyi. Odanın içinde it gibi uçuyor yarasa ben yatarken. Rüyamda da yatıyorum bu arada. Lan diyorum bu kanat sesleri ne. Kafamı kaldırmamla birlikte yarasa başıma çarpıyor. Reflekslerimi çalıştırıp başımı ters tarafa çekmemle birlikte uykudan uyanıyorum. İnanılmaz bir ağrı sızı. Ani harekette bulunduğum için boynumu incitmişim, yarım saat debeleniyorum yatakta sabahın köründe. Hem de bir orospu çocuğu yarasa yüzünden. Oysa eskiden ne severdim seni. Neyse.

Gününün büyük bir bölümünü ayna karşısında sivilcelerini okşamakla geçiren bir ergen misali rüya tabirleri ile ilgili sitelere yumuldum. Uykumu siken hayvanın derdini öğrenmek istedim. Karşılaştığım manzaraya bak!

Rüyada yarasa görmek, aslında kötü şansa, hastalığa yakalanmaya ve tehlikeye yorumlanır. Ancak yarasa görmek amacınıza ulaşmak için çok emek harcamanız gerekir şeklinde de yorumlanabilir. Rüyada yarasa görmek, kötü işlere atılmaya ve yaşamda kötü değişiklikler yapmaya yorumlanır. Rüyada görülmesi hiç de olumlu yorumlanmayan bir hayvan olan yarasaları rüyasında gören kişi ya bir ölüm haberi ya da bir hastalık haberi alır.

Yarraaasayı yedik mi şimdi?

Sabahın köründe Kamil XL tarafından uyandırıldığımızda saat 11 buçukmuş meğersemse. Kahvaltı yaptıktan sonra kayda değer bir şey yapmamışız, şimdi anladım. Birkaç işim vardı onları hallettim, sonra site ile ilgili birkaç araştırma yaptım. Nedense hemen akşam oldu. Kamil XL’nin dikişlerini aldırmasını Türk Kahvesi eşliğinde kutladık. Kutlamaya çok sayıda davetli katılmadı. Konu üzerine bir konferans vermeyi düşünen Kamil Xl, çok üşendi sonradan sonraya. “Benim ne işim olur lan konferansla” diyerek Tibia’yı açtığı gibin oyuna daldı. Karambolde 2-3 levıl atlamış. Mutluluğu yüzünden okunuyordu. Bu arada da ablam dolma sarmaya çoktan başlamıştı. Anaç ruhuyla bizi kucaklayan Phu, muazzam bir kardeş portresi çizdi. Babam eve gelince akşam yemeğine oturduk, diğer yandan Beşiktaş maçını izledik. Maç bitince balkona çıkıp rakımızı T.S.M eşliğinde yudumladık. Rakıdan oldukça etkilenmiş gözüken ablam Phu, kendi kendine gülmeye falan başlayarak sevimsiz bir portre çizdi. Bunun üzerine babam tekele gidip ikinci rakıyı almaktan vazgeçti. Derken gece oldu. Siz bu satırları okurken ben çoktan uyanmış olacağım muhtemelen. Öpenzi.

10.30 civarı uyandım fakat son anda ablamdan aldığım bir habere göre uyandığımızda saat 11′i çoktan geçmiş. Bunu öğrenmemle tüm hayallerim yerle bir oldu. Olayın şokunu üstümden atmamıştık ki kendimi kahvaltı masasında buldum. Kahvaltıdan sonra değerli abla kod adlı Phu, nişanlısının yanına geçti, ben de babamın yanına kaykıldım. Akşamüstüne doğru eve gelmekte bir beis görmedim. Bilgisayar başında vakit geçirdikten sonra anacuğum ile akşam yemeği yedik, sonra da Çağlar’ın yanına gittim. Web projeleriyle ilgili sohbet ettik, Kurtlar Vadisi izledik derken geceyi ettik. Şu anda ablamla Ümit Besen izliyoruz. Kendisi Habertürk’te Saba Tümer’in konuğu şu an. Normalde 1′e doğru bitmesi gereken program şu an hala devam ediyor. Saat 01:40. Ümit Besen yarım saati geçti, piyano başında ardarda sıralıyor şarkıları. Ceketi felan da çıkardı. Bitecek gibi gözükmüyor. Programa mükemmel bir mesaj geldi şu an.

“Tam eşimle yatmak üzereydik, Ümit Besen’i görünce bir küçük açtık”

Süper yahu. Evlilik dediğin böyle olur. Tebrik ediyor ve rakılarının devamını diliyorum kendilerine. Program bitince yataruk. Öpenzi. Gülü gülü.

Ek: Ümit Besen çoştu. Saat 2 oldu. Açın Tekel’in önünü.

Ahahah: Programa gelen mesaj şöyle

“Eşimi uykudan uyandırdım, pijama ile salonun ortasında dans ediyoruz”

Bunu duyan Ümit Besen dansı bozmayalım dedi ve İngilizce bir şarkıyla devam ettirdi. (bkz: anam çoştu lan bunlar)

En son 4-5 ay önce gelmiştim Karabük’e. Hava değişimi olsun diye dün geldim memlekete. Görünür de değişen bir şey yok gibi. Seçimlerden zaferle ayrılmış Karabük. Zaferle diyorum, çünkü Hüseyin Erer denen şahıstan kurtulmuşlar. Sağa sola kendi fotoğrafını asan, yolsuzluk iddialarına adı bulaşan, bir şehrin belediye başkanlığını geçtim, bir ilköğretim sınıfının sınıf başkanlığını yürütemeyecek birisiydi. Yerine şimdi MHP’den Rafet Vergili geldi. Safranbolu dahil diğer bütün ilçeler Akp’de kaldı.

Önceki akşam geldiğim gibi yemeğe oturduk hep beraber, sonra da Kayabaşı’na gittik. Mustafa ve kardeşi dışında tam kadroyduk üç matrak aile. Kamil XL’nin şakalarına ve geyiklerine maruz kaldım tüm akşam. Vay efendim neymiş, benim kafam çok büyükmüş de benim yüzümden koca televizyonu göremiyormuş. İlerde kendi evine 105 ekran televizyon alacakmış benim yüzümden. Hasta diye fazla elleşmedim. Bir şey diyince gülecek, dikişleri falan patlayacak, benim başıma kalacak sonra. Hiç gerek yok. Hele bir iyileşsin, askerliğini bitirip gelsin, o zaman hesabını sorarım.

Bu sabah da Kamil XL bize geldi. Ablam sağlsun güzel bir kahvaltı hazırlamış. İlk günden kuymak(mıhlama) güzel oldu. Kahvaltıdan sonra hastaneye gittik, dikişlerin ikisini aldırdık. Oradan çıkıp hep beraber Bektaşlara gittik. Yeni eve taşınmışlar, hayırlı olsun dedik. Orada birkaç saat oturup eve geldik. Öyle böyle vakit geçirdik derken kestirmişim biraz. Akşam yemeğini yedikten sonra babamla şampiyonlar ligi maçlarını izledik. Onlar bitince biz de bitmiş sayıldık.

Wall-E izleyecektim ama geç oldu. Yarına kaldı artık. Yatayım ben. Gülü gülü.

Sınav stresiydi, bankamatiğin paracıklarımı yutmasıydı, faturaların gecikmesiydi, işten çıkarılmasıydı, ev içi sorunlarıydı derken beynimin içinde sadece filler değil, fillerin eşi ve dostları da toplanıp parti düzenliyorlar. Ben de T.S.M ve rakı ile bu partiye katılayım diyorum. Ayılınca görüşürüz..

Şaka yapan olursa fena örselerim. Yapmayın. Haz etmediğim bir şey zaten. Şiddete başvururum yeminle.

Msn’de arkadaşlarla konuşurken garip bir şey oldu. Konuşma pencerelerine Volkan da eklendi. Ablamla aynı anda birbirimize söyledik durumu. Tüyler diken diken tabi… Titreşim yolladı ilk önce. Olayın şokuyla donup kaldım açıkçası. Mustafa‘ya ilettim hemen. Volkan’ın abisini, Hakan abi’yi aramasını söyledim. İlk önce o zannettik Volkan’ın msn’ini açanı. Ben değilim diyince daha fena olduk…

Aylardır kapalı olan bir hesaba virüs bulaştı sanırım. Kendiliğinden hesap açıldı, bize titreşim yolladı ve çevrimdışı oldu tekrar. Bula bula Volkan’ı buldu. Gece gece çakıldım kaldım sandalyede.

Fotoğraf ilkokul yıllarından. Sağdaki Kemal, soldaki beyazlı ben. Karnemizi dağıtan “efsane” öğretmen Handan Karakoç. 1000 tane fotoğrafın arasına korkmadan giriştim ve buldum bu fotoğrafı, bilgisayara aktardım hemen.

10-15 yıllık arkadaşım kardeşim Kemal. Bugün aradı beni. “Ankara’dayım” demesiyle evden çıkmam bir oldu. Uzun yılların ardından 2 sene önce yine görüşmüştük Ankara’da. Her zamanki gibi YKM önünde. Daha öncesinde mucizevi bir şekilde Kampüs Dershanesi’nde Kemal’in ablasıyla karşılaşmıştım. Yüzümü görür görmez tanımıştı beni ki bu görüşmeden belki de yıllar önce görmüştür beni. Nasıl tanıdı, hala anlamış değilim.

Saat 4 civarıydı sanırım, YKM’de buluştuk. En sevdiğim mekanlardan biri olan Kitap Kurdu‘na geçtik. Koyu bir muhabbete daldık, bol bol eski günleri konuştuk. Kumpir olmadan olmazdı, onu da sıkıştırdık araya. Dolu dolu bir 6 saat geçirdik birlikte. Pek fazla dışarı çıkmadığım için ilaç gibi geldi Kemal.

Benim arkamdan doğru haşin bir bakış atan velet var arkada beyaz gömlekli, Mahmut. O da Ankara’da okuyor ama bugün şehir dışındaymış. Masayı üçleyemedik. Ekibi Samsun’da, Kemal’in evinde toplarız bir gün belki… Belli mi olur ?

Demek ki neymiş ? İlkokuldaki arkadaşlarla buluşmak için Facebook zımbırtısı gerekmiyormuş. Onsuz da oluyormuş muhabbetler. Hem de yapmacık olmadan, tüm samimiyetiyle…

Not: Fotoğraflara bakınca daha iyi anlıyor insan. Kemal ve Mahmut hiç değişmedi yıllar geçmesine rağmen. Tek fark, boyları daha uzun. Ben mi ? Hiç alakam yok burdaki Mert ile…

Tüm günüm dört duvar arasında geçtiği için fazla günlük tutmuyorum. Yazacak bir şey olmuyor kayda değer. Bugün yazayım dedim ama. Sabahın köründe yatmış olmama rağmen öğlen 12 sularında ayaklanıverdim. Nedendir bilinmez, temizlik yapma gereği duydum. Kirlileri makineye attıktan sonra odayı “bal dök yala” kıvamına getirdim. Bilgisayar başına geçip bir süre kolpa yaptım. Arkadaşlarla sohbet ettikten sonra kendimi iddaaya verdim. Kupona 10 ytl basması için babamı titrettim msn’den ama işi varmış, ilgilenemedi. Aksi gibi kupon tuttu. Çok kazanmak varken az kazandım ama cuma günü için iyi bir başlangıç.

Evde gaz bitmiş, Dikimevi metrosuna gidip gaz aldım. Olması gerekenden bir hayli fazla gaz yüklendi, nedenini hala anlayabilmiş değilim. Seçim yaklaştığından olsa gerek. Tekrar geldim bilgisayarın başına. İtüsözlük‘teki muazzam insan Mevlana seslendi. Ankara’ya gelmiş. Bu güzel insan ile görüşme fırsatı ayağıma kadar gelmişken tepmek büyük hata olurdu. Her ne kadar koşa koşa gitsem de 5 dakika geciktim. Kendisinden özür falan dilemiyorum. O kadar da değil lan. Ama zevkli birkaç saat geçirdim uzun bir aradan sonra. Karanfil çıkışında buluştuk, beni de hemen tanıdı lan adam. Gel lan gel yapıyor uzaktan doğru. Şaşırdım doğrusu !

Dahasina Gider…

Sabahın ilk ışıklarını bir buçuk saat geçtikten sonra uyuduğum için baya geç kalktım bugün. Alfonso kahvaltı hazırladı sağolsun, birlikte karnımzı doyurduk. “Öğleden sonra yenen yemeğe kahvaltı mı denir” dediğinizi duyar gibiyim. Yapacak bir şey yok. Karnımı doyurduktan sonra bilgisayarın başına geldim. Aslında bugün Rafael’in abisi Michael ile Ankamall’a gitmeyi planlıyordum ama olmadı, olamadı, olamayorudu..

Sözlükte dolaştım biraz. Oradan Aceto‘ya. Kendisi hastalanmış sanırım, blog için pause tuşuna basmış. Geçmiş olsun diyelim. Bloxoo’da favori listemde bulunan kişilerin bloglarına göz attım biraz. Kalktım bilgisayarın başından…

Dahasina Gider…

Yazacak bir şey bulamadığım zamanlar için böyle bir günlüğümsü şeyler tutayım dedim. Bu düşüncenin beyin kıvrımlarında gezinmesine neden olan Bahadır‘a da şükranlarımı sunuyorum, arz ederim.

Günün ilk saatlerini film izleyerek değerlendireyim dedim. Dar Alanda Kısa Paslaşmalar’ı merak ediyordum uzun zamandır. Jack ile abisi de gelmişken izleyelim dedik. Jack ile filme başladık ama kendisi her zamanki gibi filmin ilk çeyreğini geride bırakır bırakmaz uyudu, ben devam ettim. Film güzeldi ama daha etkili olabilirdi kanısındayım. Filmden sonra bilgisayar başındaki işlerimi hallettim, uyumak üzere Lee’nin odasına geçtim. Öğle sularında Jack’in hazırladığı kahvaltı ile karnmızı doyurduk ve tekrar uyudum. Öğleden sonra kafa dağıtmak için dışarı çıktık. Aylardır İthake’ye borcumuz vardı, gidelim ödeyelim artık diyerek terastaki yerimizi aldık. Sohbetiydi, çayıydı, türküsüydü, tavlasıydı derken başka bir mekanda karnımızı doyurup batak oynamaya geçerek özümüzde ne kadar kahvehane insanı olduğumuzu ispatladık.

Dahasina Gider…