Turgut Uyar’ın dizelerini ufak bir değişiklik ile  – ne haddimeyse – şike soruşturmalarına alet etmek istemezdim. Yıllardır deliler gibi sevip desteklediğim takımımın da bu soruşturmaların kapsamında yer almasından aşırı derecede rahatsızım. Bu tür konularda yorum yapmaya başlarken “bir x taraftarı olarak” kalıbını kullanmayı her ne kadar sevmesem de bu sefer insanlardaki algıyı biraz olsun değiştirebilmek adına “bir Fenerbahçe taraftarı olarak” söylemini dile getirmek zorundayım.

Bu konuyu, ağzından kaçan küfrün üzerini örtmeye çalışan Turgay Şeren gibi “olur mu öyle şey ya, yok ya , olmaz böyle bir şey ya, olur mu ya” diyerek değerlendirmeyi doğru bulmuyorum. Gram vicdan sahibi her insan gibi ben de ortada suç işleyen biri / birileri varsa cezalandırılması taraftarıyım. Ben sadece insanların bu konuya nasıl bir yaklaşım gösterdiğiyle ilgileneceğim.

Soruşturmanın başladığı günden itibaren ortaya çıkan kutuplaşma, bizdeki zeka seviyesini, bizdeki spora bakış açısını, bizdeki taraftarlık ve insanlık anlayışını gayet güzel bir şekilde ortaya koyuyor. Daha birkaç gün önce Türkiye’deki kokuşmuş adalet sistemini, ikiyüzlülükte sınır tanımayan basını, siyasi iktidarın iz bıraktığı onlarca kurumu sert bir dille eleştirenler, şimdi çıkıp kendileriyle en iğrenç şekilde çelişiyorlar. Kendileriyle bu kadar çelişmelerinin farkındalar mı değiller mi bilmiyorum. Ama işin temeline “adalet”i değil de “Fenerbahçe düşmanlığı”nı yerleştirmeleri, kendilerinin samimiyetlerini yerle bir ettiği gibi, taraflar arasındaki düşmanlığı da körüklüyor. Halbuki biraz olsun objektif bir tavır sergilemek  bu kadar zor olmasa gerek. Şimdiye kadar Aziz Yıldırım dahil hiçbir yöneticiyi körü körüne savunmadım, hiçbirinin yancılığını da yapmadım. Hatta Aziz Yıldırım’ın birçok tavrından ve tutumundan da rahatsızlık duydum. Bu, kulüp adına yapmış olduğu olumlu işleri görmezden geldiğim anlamını taşımıyor. Ben sadece hiçkimseyi sarı ve lacivert renklerinden bir adım bile üste çıkarmama gayreti içindeyim. Eğer bu renkler kadar sevdiğim kişiler varsa, onlar da endüstriyel futbol anlayışının dışında kalmayı başarabilmiş, Fenerbahçe tarihine adını altından bin kat daha değerli harflerle kazımış olan sporculardır. Neyse, konudan fazla uzaklaşmayalım.

Ben bu ülkenin adaletine, adaletini kontrol edenlerine, şeref kavramından zerre nasiplenmemiş basınına, her şeyden önce ben bu ülkenin ağzından burnundan yalakalık fışkıran insanlarına güvenmiyorum. “Şike yaptınız olm, bak patır patır dökülüyor pislikleriniz” diyen ama yıllar önce kendi takımlarının yöneticileri, futbolcularının karıştığı olayları görmezden gelen insanlarına güvenmiyorum. Ülke siyasetini yorumlarken takındığı tavırları, nedense bu olaylar yaşanırken takınmayan insanlarına güvenmiyorum. Memleketin anasını ağlatan anti demokratik hükümete yüzü kızarmadan yalakalık yapan futbol yorumcularına güvenmiyorum. Yayın yasaklarını keyiflerine göre düzenleyen birimlere, basına fotoğraf sızdıran teşkilatlara güvenmiyorum.

Sokakta birbirlerine selam vermeyecek insanların Fenerbahçe’yi elele yerle bir etme girişimlerine karşı biz ortaya İslam Çupi’yi koyuyoruz. Lefter’i, Cemil’i, Can’ı, Fikret’i, Zeki’yi koyuyoruz. Biz ortaya “KOCAMAN” yüreğimizi koyuyoruz. Biz ortaya eskitemeyeceğiniz “ÇUBUKLU” sevdamızı koyuyoruz.

Soruşturmalarınız, hukuka aykırı hareketleriniz, gözümüzü yaşartan birlik ve beraberliğiniz, çirkef söylemleriniz, (aslında hiçbir zaman var olmayacak) beyin kıvrımlarınız sizin olsun. Varsın yeryüzündeki her şey güzel, tek çirkin biz olalım. Biz amatör küme maçında takımımızı desteklerken kınalı bölgelerinizle gülün.

Elinizi vicdanınıza koyup “bu işte bir mantıksızlık var, bir şerefsizlik var” demediğiniz sürece hiçbir şey tarihe geçen çirkinliklerinizi örtmeyecek.

Şampiyonluklarınız, kupalarınız mümkün olacak ama insan olmanız asla mümkün olmayacak.

45 yıllık sezona en iyi başlangıç rekoru yine bizde. 8′de 8. 24 puanla tam gaz gidiyoruz.

Biz diyeliim ” 3 ” hafta sonra, siz diyin “3″ Vakte kadar…Ceketler iliklensin, FENERBAHÇE GELİYOR !

Dahasina Gider…

Beşiktaş ile oynadığımız son 7 karşılaşmanın hiçbirisini kaybetmedik. Ama bu sefer gerek kadro sıkıntısı olsun, gerek bozulan moraller olsun, çoğumuzun umudu yoktu. Hele hele Sivas, Antep’ten mağlup olarak dönünce Beşiktaş’ın bu maçı alıp zirveye oturacağından herkes emindi neredeyse. Fenerbahçem, İnönü’yü aslında ne kadar da çok sevdiğini bütün zorluklara rağmen gösterdi.  Güiza, aynı golü daha önce de atmıştı Beşiktaş’a. Ondan önce de Kezman atmıştı aynı modeli. İkinci gol ise güzel bir organizasyon sonucu Semih’ten geldi. Beşiktaş, Holosko’nun güzel golüyle umutlansa da devamını getiremediler. Sonuç?

Şampiyonlukları yarınlara kaldı…

3 Mayıs özel bir gündü bizim için. Bu galibiyet de güzel bir doğum günü hediyesi oldu. Mustafa Kemal’e selam olsun..

Ulu Önder Mustafa Kemal, 3 Mayıs 1918 yılında ziyaret etmişti kulübümüzü. Fenerbahçe’nin doğum tarihi de 3 Mayıs oldu. Bugün Atatürk’ün kulübü ziyaretinin 91. , Fenerbahçe Spor Kulübü’nün de 102. yıldönümü.

Nice mutlu yıllara sevgili !

Semih Şentürk’ün bugün yaptığı basın açıklaması… Kaptanlığına ve sporculuğuna yakışan cinsten…

“Galatasaray ile oynadığımız derbi maçı sonrası, hayatımın en kötü gecelerinden birini geçirdiğimi söyleyebilirim.
Maç sonrasında, maçın stresini atlatıp eve gittiğimde olanın bitenin ancak farkına varabildim. Yaşanılan olaylardan büyük üzüntü ve huzursuzluk duydum. Bütün bir gece boyunca kendime hep “Biz ne yaptık böyle?” sorusunu sordum durdum. Tüm Türkiye’nin gözleri önünde, ülkemizin idol oyuncuları olarak yaptıklarımız bize hiç yakışmadı.
Profesyonel futbol yaşantımda ilk kez gördüğüm kırmızı kartı kendime hiç yakıştıramadım.
Maç içinde bir futbolcu maçın heyecanı, stresi ve yaşadığı baskı nedeniyle çok sağlıklı düşünemeyebilir. Çoğu zaman dışarıda çok sakin kişiliği olan futbolcular bile, saha içinde farklı bir kimliğe bürünebilir. Ben genellikle sinirlerine hakim olabilen, sakin bir kişiliğe sahibimdir. Ancak bu kez maçın aşırı gerginliğinden ben de etkilendim. Maçın son dakikalarında çıkan olaylarda asıl amacım ortalığı yatıştırmak olmasına rağmen, Arda’yı ayırmak isterken, kontrolsüzce yaptığım sert hareket hem Arda, hem de izleyenler tarafından yanlış algılandı. Sonrasında ise Arda’nın verdiği tepki neticesinde benim de sinirlerim boşaldı ve kimsenin görmek istemediği o tatsız olaylar ortaya çıktı.
Arda benim için çok farklı biri. Bir rakip, bir meslektaştan öte, benim için bir kardeş.  Avrupa Şampiyonası sırasında yaklaşık 45 gün boyunca Milli Takımda Arda ile yediğim, içtiğim ayrı gitmedi. Birlikte sevindik, birlikte üzüldük. Daha sonraki Milli Takım kamplarında da durum aynı idi. Gerçek bir abi kardeşin ilişkisi ancak bizimki kadar olabilirdi. Böylesi bir ilişkinin, anlık bir sinir ve tepki sonucu bozulmasına ne ben, ne de Arda izin verir.
Öncelikle tüm futbolseverlerden onları böylesi olaylara tanıklık ettirdiğimiz için ve bize yakışmayan davranışlarda bulunduğumuz için, özür diliyorum. Sonrada canım kardeşim sevgili Arda’ yla birlikte böyle bir olaya karışmış olmaktan duyduğum üzüntüyü belirtmek istiyorum. Ben kendi adıma bir daha böyle bir olaya karışmayacağımın sözünü veriyorum.”

Keşke maç hakkında yapılacak yorumlar, oynanan futbol ve pozisyonlar hakkında olsaydı. Futbol tarihimize kara bir leke olarak geçti sadece. Bazı internet sitelerinde hala çocukça hareketler devam ediyor. “Sen başlattın, hayır sen başlattın” temalı gereksiz kavgalar…

Biz bu maçta kendimizi gördük, asıl mevzu bu. Kendi toplumsal yapımızı, eğitim seviyemizi, dostluk bağlarımızı, neyin ne olduğunu Ali Sami Yen’de öğrenmiş olduk bir kez daha. Emre Aşık Lugano’nun ayağına basmış-göbeğini ısırmış, Lugano kafa atmış, Volkan kasıklarını tutmuş, Sabri Emre’yi boğazlamış, De Sanctis Semih’i kedi misali tutmuş yaka paça, Arda ile Semih yumruklaşmış, taraftarlar çılgına dönmüş ve kapalı tribün çökmekten kıl payı kurtulmuş, hakem maçı değil maç hakemi idare etmiş, yan hakem yanlış bayrak kaldırmış, sahaya yabancı madde yağmış, konyak şişesi tercüman Samet’in kafasını yarmış vs vs vs..

Kavgayı ayırmayı bile beceremeyen bir topluma laf anlatmaya çalışmaktan daha zor ne olabilir?

(Fotoğraf Lig Tv’nin sitesinden)

Galatasaray-Fenerbahçe maçında kafasına “konyak şişesi” yedi tercüman Samet.. 8 tane dikiş atılmış. Geçmiş olsun. Ha evet, konyak şişesi. Ne garip değil mi?

Ne zamandır merak ediyordum bu filmi. Tabi ki en büyük etken içinde Fenerbahçe olması. Planım sinemada izlemekti ama olmadı. Üstüne bir de iddaa kupon yatınca moralim düzelsin diye izledim hemen. Bahadır sağolsun DVD’sini getirmiş ama DVD’yi Divx’e çevirmek uzun sürüyordu. O kadar bekleme imkanımız olmadığı için Youtube’dan 10 parça şeklinde izledik. Bahadır daha önce 3-4 defa izlemiş sanırım ama fanatiklik işte, bir de benimle izledi…

İçine Fenerbahçe aşkı serpiştirilmiş güzel bir romantik komediydi. Teknik açıdan değerlendirebilecek bir birikime sahip değilim ama filmi bana soran olursa ilk cevabım şu olur. Samimi bir film. Oyunculukları çok iyiydi, mimikler, diyaloglar, hepsi başarılıydı. Sonu pek olmamış ama. Hatta hastane sahnesinde saçma bir görüntü sıkıştırmışlar araya, olmasaymış daha iyi olurmuş.  Film biter bitmez Kadıköy’e gitme isteği doğdu içimizde. Yakın zamanda bir maç izlersek mabedde, çok da iyi olur hani…

” Fenerli adam böyle dik durur, başı yukarda ! “

Fragmanı buradan izleyebilirsiniz.

İlkyarıyı adam gibi izleyemedim ama ikinci yarıya yetiştim. Uğursuz ev arkadaşım geçen hafta olduğu gibi bu hafta da maça müdahele etti. “Sen geldin, 85′te gol yiyeceğiz” dedim ve ne yazık ki dediğim gibi oldu. Hatta üzerine bir de saçma sapan bir penaltı golü yedik. Penaltı mı? Göz var nizam var diyorum başka da bir şey demiyorum. Şampiyonluk başka bahara kaldı böylece. Yayında ve yapımda emekleyen herkese teşekkürler.

Fenerbahçe’nin resmi web sitesinin girişinde bu vardı Galatasaray maçı bitince… Taraftar siteleri yapsa hadi bir derece kabul ama resmi sitenin böyle bir şey yapması gereksiz. Bu mevzuya “resmi” olarak bulaşmak yanlış.